Press "Enter" to skip to content

Zwangerschapsupdate – week 17 t/m 24

Jenny 0

8 weken, 2 afspraken bij de verloskundige en een 20 weken echo later, ben ik alweer 24 weken zwanger. 24 weken! WOW.

Tijd voor een update!

Na de geslachtsbepaling gaat alles zo z’n gangetje. Ik doe wat inkopen en maak een begin aan de babykamer. Begin februari mag ik weer op controle bij de verloskundige. Waar we normaal gesproken alleen naar het hartje zouden luisteren, verrast ze me met een echo. Hij is weer lekker druk. Handjes voor het gezichtje, handjes in de lucht. Hij heeft het naar de zin! Mijn bloeddruk wordt vervolgens nog gemeten en we zijn weer goedgekeurd.

De 20 weken echo staat gepland met 19 weken en 4 dagen. Alles wordt gecontroleerd. De niertjes, het hartje en ook de hersenen. Hij wordt weer opgemeten en ‘ligt goed op schema’.  We zijn binnen een half uurtje weer klaar omdat we met de geslachtsbepaling ook al hebben gespiekt. Alles ziet er goed uit! Blij en met een rij aan echo’s ga ik weer naar huis.

In de weken daarna worden de plopjes in mijn buik schopjes. Ik krijg af en toe last van maagzuur, maar verder gaat alles goed en vliegen de weken weer om. Wel heb ik elke avond onrustige benen. Dit had ik voor de zwangerschap ook heel af en toe, maar nu komt het elke avond terug. Het is een irritant gevoel.

De tweede afspraak bij de verloskundige heb ik begin maart. Ik heb er weer zin in. Helaas gaat het in diezelfde week niet goed met mijn opa. Op maandag ga ik nog bij hem langs en vertelt hij dat hij het jammer vindt dat hij de kleine niet meer zal ontmoeten. Emotioneel! Op woensdag is hij overleden. Die avond heb ik ook weer controle bij de verloskundige. Mijn bloeddruk wordt gemeten, we luisteren naar het hartje en maken weer een nieuwe afspraak voor over 4 weken. Een aparte dag.

Diezelfde week op zaterdag zou mijn opa 90 jaar worden. Die dag zijn we met de familie in de aula. De dinsdag daarop is de crematie. De crematie is ontzettend emotioneel. De hormonen vliegen me om de oren en door de muziek en de foto’s kan ik het geen moment drooghouden. Het was een mooi, maar verdrietig afscheid.

Verder gaat het goed. Mijn buik groeit voor mijn gevoel met de week. Ik voel de kleine ook elke dag. Het kleine plopje is een schop geworden. Ik word er nu zelfs ‘s nachts wakker van, als ik al niet wakker ben. JA, het ‘slaapprobleem’ is nog steeds aanwezig. Maar goed, dat heb ik er graag voor over.

Ik heb zin in de komende weken. Met 27 weken heb ik een 3d/4d echo gepland staan en hier ben ik zo benieuwd naar! Ook komt de kraamzorg langs voor een intake.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *